Beyaz kanatlı İstanbul asıllı bir martıyım,
Asırlar vardır belki ben ezelden buralıyım,
Uçarız semtlerinde bu şehrin sevdalısıyım,
Karası ve denizi heryeri benim köşem kıyım.

Kanatlarımın altında kubbeler, minareler,
Gözüm ne anılar görmüş burda ne hikâyeler…
Birlikte yaşardı: Müslüman, Rum ve Ermeniler,
Böyle şehri fethini ancak bir peygamber över.

Ev sahibi şehrin, Eyüp’te yatarmış köşkünde!
Biçilmez değerdir toprağın gibi denizinde,
Büyülü aşklar gizlenmiş esrarlı tarihinde,
Dertlilere ilaçtır manzaran yedi tepende.

Kollarını açıp sararsın sana her gelene,
Cömertsin ne arzularsa verirsin isteyene,
Sende yaşamak büyük mutluluk seni sevene,
Allahu ekber sedaların çınlar gökkubbende.

Serin boğazın suyu, bakar maziyi anarsın,
Alır alnından ateşi türbende mermer taşın,
Fatih sanki beynin, Üsküdar gözün, Haliç kaşın,
Yedikule, Ayvansaray birde Suriçi sırdaşın,

Topkapı, Beylerbeyi, Dolmabahçe sarayından,
Laleler almış rengini şüheda toprağından,
Beykoz, Emirgan ve Çamlıca da korularından,
Geçilmez hiç bir bahar hanımeli kokusundan,

Çirkini güzel, fakiri zengin, cahili bilgin,
Sende meskûn abad oldu, yaranamadın lakin!
Adada fayton yorgun, gönüller derinmi derin,
Önceden bilmiş şehrin fethini Bizanslı kâhin.

Yerin çekimi yoktur, uçulur kavaklarda…
Selam veripde geç Eyüp tepesi huzurunda!
İşte Beylerbeyi; seher vakti dolaştığında,
Ruhun çarpılır o duygudan canım İstanbul’da.

Evine kavuşmuş yorgun akıncı sevinciyle,
Bayramı cet’lerle kutlarsın Süleymaniye de.
Görürsün güneşten perdeleri solgun Bebekte,
Salınmış gezinir Boğazda aheste bir tekne.

Her Mart Emirgan’da alev gibi laleler açar,
Nisan: Boğazda nice erguvan ağacı coşar,
Mayıs’da İstanbul’u gökkuşağı güller kaplar,
Gerçek’mi yoksa hayal mi insan rüyaya dalar.

Düz yolu bulamazsan eğri sokağı çok olan,
Zoru yenmek istersen, Sarpa yokuşu dik olan,
Her gece bağrı yanığa tesellisi bol olan,
Rüya gibi hayat yaşarmış, İstanbul’a varan!

Biz İstanbul kuşları şehirde uçtuk uçalı,
Gördük neşeli ve kederli insanlar buralı,
Huzurlular hep eğer yaşıyorlarsa burada,
Hayat boşa yaşanırmış İstanbul’dan uzakta.