GEL EFENDİM GEL!
Hakkın inayetinden, kesme hiç ümidini,
O Rahman ve Rahimdir, affeder ümmetini.
Sen Habib-i Zi-Şan’sın, Hakkın biricik kulu,
Kâinat bahçesinde, edep ahlak okulu.

İnsanlık tarihine, bir güneş gibi doğdun,
Nurunla teşrif edip, karanlıkları boğdun.
Âlemlere üflenen, en tatlı nefestin sen,
Bu hasret zindanından, ah bir kez daha essen.

Kokunla şehirlere, adaleti getirsen,
Beşerin unuttuğu, merhameti diriltsen,
Yırtılmış perdeleri, teker teker onarsan,
Aşkınla gönüllere, tekrar yuvalar kursan.

Zalimlerin kinini akrepler mi soksunlar?
Merhamet nimetinden bu kadar mı yoksunlar?
Anlamak mümkün değil,hezeyan bereketi,
"Terör" diye vurdular,her masum hareketi.

Ne çok muhtacız sana, bilsen Ya RasulAllah! ,
Kardeş kardeşe düşman, mazlumun kanı yerde,
İsmini anan diller, duçar oldu her derde,
Bebek cesetleriyle, kirlendi kara toprak,
Yeşildi kızıl oldu, dallardaki her yaprak.

Gel Efendim ne olur! Ruh ver tekrar ümmete,
Sarılalım Kuran’a, can verelim sünnete,
Gelmezsen işi çok zor, ahir zaman ümmetin,
Her gün daha artıyor, zor günlerde kıymetin…




ZekeriyaTERZİOĞLU/Bursa/Orhangazi