bu şiir dudaklarımı kanatan bir ağıttır
dilim hükümsüzdür…



ateşin varlığı ay için sancıdır hep
kov beni çocuk yüreğim b u a y n a l a r d a n k o v b e n i
hangi mahşer saklar yüzümün kırışıklığında
kefensiz yatan çocuk cesetlerini…




vahşetin evlerinde ışıklar hep sönük
çünkü aydınlıktan korkarlar ö l ü s e v i c i l e r
gülüşleri kundaklanan çocukların
cennet olur düşleri
bir gülün gamzesi ise k ı y a m e t l e r i




bu şiir saçlarımı ağartan bir kahırdır
kalbim hükümsüzdür…



yaşamak ölmenin çömez bir avuntusudur hep
sil beni çocuk gözlerim b u t a k v i m l e r d e n s i l b e n i
hangi zaman aklar aklımın dağarcığında
istimlak edilmiş küçücük b e d e n l e r i




zalimin avucunda aminler hep daralı
çünkü kul hakkını ödeyemez z u l m e d e n l e r
uçurtması vurulan çocukların
sonsuz olur hayalleri
bir bulutun beyazlığı ise c e n n e t l e r i



bu şiir vicdanımı bağırtan bir acıdır
varlığım hükümsüzdür…





kızılcan/2014