üşüme
şiirler saklıyorum soğuk gecelerine
tütün voltası düşen havada bir gri hüzün
en zor yalnızlıklarımda sığınmacı kelimelerle tutuyorum ellerini

...

hadi şimdi gecenin sırtına giydirme vakti gözlerini
topraktan kalma alışkanlıkla yağmur karışımı bir bakma işte
ağzıma yapış yapış dolanan küfürlerin özlem yüklü darbeleri
bıçak bıçak düşerek kağıdın rahmine
bir kısa hikaye dip not yakarış yada olmamak adına

...

eski bir alışkanlık duyumsaması olsan tren istasyonu sessizliğinde
düşe kalka uğurlanan belkiler keşkelerin arasına dağılsa
bir meczup uykusunda akıllı bir aşkın anısı düşse bulutlardan
yarı tecrit yarı özgür uğurlamalar hevesinde bulsak bizi

üşüme hey kırsal çiçek üşüme
kederli mevsimler kentin sol kıyısına dokundu
caddeler ıhlamur kokusuna devrik cümleler gecesi
üşüme ah sen yıkıldığım hayallerin annesi üşüme
iklimin daha serin zamanları yıkanıyor
eriğin çiçekler vermesine ne kaldı şurada
saçlarından taradığın kirazlar al yapacak daha
özlediğim bir çocuk yüzüme değecek dal yeşilinden
gezginler çıkarken dilsiz hikayelerin sayfalarından
mektuplar gelecek içi boş rüyalardan

...


erken geldi leylekler
ürpermiş zaman karışık hasat gibi aşkta
ne doğrusu belli aldığım soluğun ne yanlışı belli verdiğim nefesin
orta halli dokunamamak sana
ileri derecede özlem
geride çok geride olmayışın işte
üşüme şiirlerimi gönderiyorum sana
sakın üşüme
en hayali düşlerin en gerçek yerlerini yazdım üstüne
hey dağların mor şafağı hey gözleri derin uyku sevgili
üşüme ne olur üşüme
sen üşürsen ölür şiirler ölür zaman ölür bu kendini şair sanan
sadece sadece üşüme...!!!