Yağmurlar biriktirdi
Gözleri inci tanesi bir kadın
Yağmurlar biriktirdi
Elleri soğuk bir kadın
Yağmurlar tane tane döküldü
Sesinin bam teline
Rüzgar savurdu saçlarını
Dudakları telaşlı bir kadının
Dudaklarda bir çocuk gülümser
Deniz mavisi sarmaş dolaş bakışlarıyla
Yapraklar soluk
Son deminde güneş
Vakit ölüme yakın
Vakit gitmeye yakın
Zulasında suskunluğun adresi
Peynir ekmek gibi kokan gözler
Sana gülümsüyormuş gibi bakar gökyüzü
Halbuki yağmaya meyleniyor
Gül’e değen son bakış
Adına kış diyorlar
Adına ayrılık diyorlar
Adına
Özlem
Hasretlik
Gurbet diyorlar
Kıyısı akşama dönmüş bir düş
Öyle zor ki susmak
Konuşamamak içinden ağlamak
Ne olursun gitme
Gitme diyememek
Söylesene kaç zaman oldu esirliğin kışa
Kaç zaman oldu resimlerde bir dingin bakışa susmak
Biliyorum son deminde hüzünlerin
Kaç bardak çay içtin bu gece
Kaç demlik demledin gözyaşlarını
Bardak bardak kaç özlem sustun
Yağmurlar biriktirdi
Gözleri inci tanesi bir kadın
Yağmurlar biriktirdi
Elleri soğuk bir kadın
Şimdi şarkılar geçiyor
Başımı koyduğum yastığımın üzerinden
Şiirler yazılıyor
Ceebimde ısıtmaya çalıştığım parmak uçlarımda
Koynumda biriktiriyorum sana olan düşlerimi
Saçlarına dokunuyorum
Gözlerin geçiyor önümden
Ve o kadar zor ki
Herşeyinle susarken
Önümden geçip gitmen

İbrahim DALKILIÇ

26/02/2014
01:40