mevsim soğuk olur ya hani
hani bir damla güneş bulamazssın gökyüzünde..
hani o gözlerin buğulanır gündüzden geceye
damlar ya hani yavaş yavaş pencere diplerine
işte o zaman anlayacaksın neden gitmişim ben sessizce


neden mi gidiyorum sessiz sessiz gül yüzünle
neden mi kısılır sesim onca yolların sesiyle
neden yağmur bile yağarken ıslatmaz bedenimi gelişiyle
neden bir kardan adam yapacak kadar da
bir kar yağmaz yüreğime
onca yıllar geçtiğinde anlayacaksın sen de sessizce


şimdi habersiz bir yol yükseliyor gökyüzüne
sisler içinde fırtınaya kapılan hüzünleriyle
bir gemiyle yükleniyor uzaktaki en açık denizlere
ve sen bilmiyorsun inanmıyorsun içimdeki sessizliğe
ama anlayacaksın sen de o güzelim fırtına dindiğinde


sorsan bizi ikimiz de mavinin en güzel tonundayız
en güzel denizin en sığ sularında yüzüyoruz
ama aslında birimiz denizde
diğerimiz de gökyüzünden seyrediyoruz


sorsan yıldızlara en yakın hayat kalbimizde
oysa sorsan yüreğine bir sevgimiz vardı nerede
nerede saklı neden terk ediliyor bu şehirde
neden gidiyorum neden uzaklaşıyorum sessizce


sessiz olmak yok olmak gibi şimdilerde
susutukça gidiyorum uçsuz bucaksız topraklara
içime sığdırabildiğim kadar anı yükleniyor bu gün
gittiğim her yerde şerefine içmek üzere
gidiyorum ben şimdi sessizce
ait olduğum en uzak şehre
.
.
.
Mawish
.
.
.

SESSİZCE - Mawish Şiirleri