1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1245
Okunma
Uykunun ölüp,
gecenin
donduğu vakitler,
şüphenin Şubat’ı
yediği gibi,
yakıştıysa mermere
soğuk,
merhamet;
çirkindir artık...
Kısa kalır
aradığın çareler;
uzayıp giden sonsuzda...
Ve,
aç bir sırtlandır,
iyi niyet çukurunda vicdan...
İşte bu dem;
lodosu vesikalayanlar,
çiçeği çöle gönderip,
ceylanı suya çağırır...
Şiirin eline,
hançer vererek...
5.0
100% (1)