İşte böyle,neler kalmıyor ki aşklardan geriye...Şair,aşklar mezarına gömülen sevdalardan ,geriye kalanları saymış bizlerin yerine...Farkında olmadan,meğer neler bırakıyormuşuz geride...Yanan bir yüreğin ahının yerini tutacak ,başka acı tanımlanamadı henüz şimdiye kadar...Hele,yılların bile kapatamadığı o yaralar var ya...Şair,acıya dair,kaleminin ucuna gelenleri,hüznün en grilerine sarmalayıp sarmalayıp,dökmüş dizelere şöylee, içinin kızıllıklarının demirlenmiş haliyle..."Sevdan ellerimde kelepçe"demiştim ben de bir şiirimde,şaire de"hasretin ellerime kelepçe"diyerek,hasret denen o duyguyu da ıskalamıyor,bunca çığlık arasında...Şairenin,hasret,ayrılık ve acı tüten dizelerini diğer şiirlerinden tanıyorum...Tasvirlerde başarılı,paylaşım adına..Herkes de nasibini alıyor,dizelerin hüzünlere boyanmış renklerinden,o andaki ruh haliyle...Tebrikten de öte,sevdaların geride kalanlarını yüreklerimize gösteren ve düşünmemizi sağlayan dizeleriniz için diyeceklerim...