Ey benim sevdası bencil, yüreği alçak sevdiğim!
Güneşimi indirdin gözlerine?
Nicedir karanlıktayım gülümsediğini görmedim…

Haftalardır güneşe yaslamadım yüzümü
Saçlarımı taramadım
Telefonları açmadım
Günlerden ne bilmiyorum
Kaçak sigara çekiyor
Avuçlarıma ağıt yakıyorum

Ara sıra ya kanepede yahut masa üstüne dayanmış buluyorum başımı
Ne zaman yatağıma uzansam sıçrayarak uyanıyorum
Sonra bir kırlangıç çığlığı taa şuramda
Yorganı başıma çekerek hıçkırıklara sarılıyorum istemsiz
Kalıyorum ellerim yastığıma kenetlenmiş
Hani kemikleri olsa kıracakmış gibi
Öyle yalnızlıklara ittin ki beni, kendime bile tutunamıyorum.


Hatırla!
Sana vaat ettiğim tek şey gözlerimden taşan sevdamdı
Unutmam!
Gözlerimi en çok yakan yine o sevdaydı


Usturayı suyla bileyleyip, sıyırıp atmak gerek bu yarıda kalmışlığı
İçinde bir yerlerde ’umut’ diye inleyen sesin boğazını kesmek gerek
Şah damarından vurmak gerek bekleyişleri ve tüm gelmeyişlerin geçmişini…

Canı çıktı bekleyişlerimin.
Avuçlarım yırtık.
İçimde ki her şiirin boynu kırık.
Bir salâdır bana özlemin.
Öldüm say artık!

Suna GÜLSOY

Satırlarıma ses olan Sinan Şeker’e teşekkürle...