sonunda mor karasına dönüşür güzelim bulutlar da
Bir deli rüzgar eser dondurucu ve öfke dolu
Neylesin çayır gülü, hep önünde aşılmaz dağlar
Her dal ayrı, çayır gülü daha da hazin ağlar
Az sonra görünecek yoğun ve ürkütücü fırtınalar
Ne çare ulaşılmaz dağların arkasında kalmış umutlar...


Ben yeni döndüm siteye uzun bir ara sonrası.Siteye gelince de pek kalamıyorum, başka uğraşlardan ( Ata portreleri yapıyorum - Sergi hazırlığım )
Geç kaldım bu nedenle de yorumumda biliyorum.Ödül şiirde gördüm.

Şiirdeki Çayır Gülünü gerçek anlamda da alsak, bir kişileştirme olarak ta alsak, yorum aynı olacak şüphesiz.
Her canlının yaşamı bir öyküdür, ayrıdır birbirinden .benzemez hiç birininki diğerine.

Mavi ufukları tarayan nemli gözlerinde
Dudaklarında hep özlem şarkıları vardı... Belli ki yürek kırılmış, yıkılmış bir kez. yeniden umuda yelken açmak isteminde gönül.

Nazara uğramış sevda yıldızları sessizce
Daralan yürekte sıkışan sevdadan kime ne...Yeni bir sevda ,yeni umutlarla yaşama sarılış..Anlamaz ki kimse.

sonunda mor karasına dönüşür güzelim bulutlar da
Bir deli rüzgar eser dondurucu ve öfke dolu
Neylesin çayır gülü, hep önünde aşılmaz dağlar
Her dal ayrı, çayır gülü daha da hazin ağlar
Az sonra görünecek yoğun ve ürkütücü fırtınalar
Ne çare ulaşılmaz dağların arkasında kalmış umutlar..

.Hep acı yazılır,sevdalara, düşer kara bulutlar mutluluğa.Göz değer, şaşar akıl.Aşılmaz engeller karşıdadır yine.Yine sorunlar, yine mutsuzluklar...Yitip gider umutlar. Göz yaşı, hüzün kaplar yürekleri.

Çok beğeni ile okudum şiirinizi.
Akıcılık ve içerik özgün.Şekil özgün.Sürükledi bir roman gibi..

Beğenilerimle değerli Yazın Dostu, ve saygılarımla emeğinize.

Mavi ufukları tarayan nemli gözlerinde
Dudaklarında hep özlem şarkıları vardı.
Umudun, sonsuz yalnızlığıdır yürek sancıları
Savrularak yağan kar taneleri gibi dökülür,
Nazara uğramış sevda yıldızları sessizce
Daralan yürekte sıkışan sevdadan kime ne.

Sonunda mor karasına dönüşür güzelim bulutlar da
Bir deli rüzgar eser dondurucu ve öfke dolu
Neylesin çayır gülü, hep önünde aşılmaz dağlar
Her dal ayrı, çayır gülü daha da hazin ağlar
Az sonra görünecek yoğun ve ürkütücü fırtınalar
Ne çare ulaşılmaz dağların arkasında kalmış umutlar.


Gökyüzündeki yıldızlar ve bir o kadar da insanlar var.Hepsi ayrı hayat, benzemez kimsenin hayatı kimseninkine. Nice çayır gülleri var ve nice kırık dökük hikayeleri. Ailesini, çevresini seçemez dünyaya gelirken hiç kimse.Yaşarlar yaşanacakları..hep içlerinde kalır umutları.Olanaksızlıklar, anlayışlar değişmedikçe de hep yaşarlar bu acıları.Hep yolun başında çizilir rotanın istikrarı, istikameti ayrıca yolun başındaki kavşaklarda yön levhası da olmuyor... insan bunu kendi aklıyla görebiliyor.. ve farkındalık yaratması sağlanarak geleceğe hazırlanıyor.
Tebrik ederim değerli şair KEMAL Bey..Bir yaşam hikayesi,,hüzünlendirdi,duygulandırdı..ve hissettirdi.Güçlü birikimlerinizin, eserinizin yine en özel örneklerinden bir tanesi.Nice şiirlerinizde, nice eserllerinizde diliyorum.Saygı, selamlarımla..,İyi akşamlar diliyorum.

Bu şiir bana zamanında, hayatını gönlünce ya da yaşı gibi yaşayamamayı anlattı.
Bugün kardeşimle de aynı konuyu konuştuk. Her şey zamanında yaşanmalı dedim.
Sonraki yaşamak denemeleri zamansız yaşamaya kalkmaklar, aynı tadı vermiyor.

Tebrikler Kemal bey,
çok güzel,
anlamlı bir şiirdi,

güller baharda, zamanında açsın ki
kışın başka güzellikleri de güzel yaşanabilsin..

selâm, sevgi ve saygılarımla..