Zifiri karanlığın koynuna giren hayallerimle
Geceyi kaplar, sensizliğin perdesi
Gözlerimden dökülen her bir okyanus tanesiyle
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı

Ellerimin titremesine, zikir eden kalbime
Pencereme üşüşen kanadı kırık kuşuma
Eş oldun, yalnızlığımda ki karanlık gözlerime.
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı

Yalnızlıklarla dolmuş, karanlık sokakların kaldırımlarında
Odamı süsleyen kırık camların buğusunda
Soluksuz nefeslerin girdabında boğuldum
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı

Nasıl yok oluşuma daldım güneşin batışında,
Tekrar var oluşumu izledim güneşin doğuşunda
Bitmek bilmeyen ümitlerimde, umutlarımda...
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı

Eskilerden dem vururdu, şiirlerin mısraları.
Mahmurluğumun şahidiydi gözlerimin feri.
Gökyüzünde adı zikrolunan sevdam idin,
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı

Pırıl pırıl beyazlara bürünmüş aciz bedenim.
Gözyaşları ile, morluklara bezenmiş bedenim.
Senden sonra bir olmuştu, toprakla bedenim.
Anlamadım,anlayamadım, gidişindeki manayı...

İbrahim Halil ÖZLÜ