2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
672
Okunma
Yorgundu/m.
Siyah beyaz bir zaman diliminde.
Pencerede sessizliğin izi.
Yağmur damlalarının adım adım yürüyüşleri,
Gözlerin köreldiği,
O nefes alış verişlerim.
Yorgundu/m.
Tavansız bir gökyüzü altında.
Sarının, yeşilin, mavinin...
Kendini unuttukları,
O an...
Bir soluk...
Bir 8 santimlik topuk sesinin yankısı,
Rengini kaybeden takvim yapraklarının
Utangaçlıği en derin duygularla yaşayan,
Bir ruhun kıkırdayışları,
Ve o,
Bütün mat olmuş hayatın bir tebessüme yenik düştüğü gün.
Sevmeye,
Sevilmeye,
Gülmeye,
...
El uzatmıştı,
Renkler.
Yorgundu/m.
Gülüyor/um.
İbrahim Halil Özlü
04:16
08.12.2019
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz