Kendimi dinliyorum, tutuklu kaldığım geceyi
Damla damla gökyüzünden yağan yağmuru
Uçuşan yaprakları
Yanağıma vuran rüzgarı
Köşe başlarına toplaşan su birikintilerini
Gecenin içinden haykıran feryatları
Bacalardan yükselen dumanı
Kendimi dinliyorum, tutuklu kaldığım geceyi
Düşlerime gelen seni, sendeki bensizliği
Tuttuğum ellerini, üşüyen ellerimi
Saçlarına taktığım tel tokayı
Aldığım kırmızı gülü
Bardakta kalan yarım çayı
Sofradaki eksik seni
Ellenmemiş bir tabak fazla yemeği
Kendimi dinliyorum, tutuklu kaldığım geceyi
Düşen çocuğun ağlamasını
Karşımda duran resmini
Yalnızlığımın kıyısına vuran iskeleti
Her adımımda beni takip eden gölgemi
Gökyüzünü ablukaya almış kara bulutları
Kendimi dinliyorum, tutuklu kaldığım geceyi
Ranzamın soğuk demirlerine sarılmamı
Titreyen tenimi
Açmaya korktuğum gözlerimi
İki büklüm olmuş bedenimi
Kendimi dinliyorum, tutuklu kaldığım geceyi
Dudaklarımdaki eksik dudaklarını
Öptüğün yanağımı, sevdiğin saçlarımı
Saksıdaki kuruyan fesleğenleri
Kendimi dinliyorum, tufanda kalmış yokluğunda ..

İbrahim DALKILIÇ