5
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
1539
Okunma
hem çok
hemde yokumun yükünü taşır
yazamadıklarıma kızgın şiir.
duydum ki
ölmeye bıraktığı kıyıdan seyrederken
sözcüklerin uyku halini
dilini ilan tahtasına çivilemiş ve kalbinin kırıntılarını süpürmüş
kör bir oyuğun içine.
ve gördüm
diz kapaklarının arasına döktüğü gözyaşları olmasa
acısından yıldırımlar düşecek
parça parça sesler fışkıracak
sessizliğin alfabesini kusacak derisi
ve küçük küçük mavilikleri olacaktı gövdesinin.
freud kadar yakınmalı belki düşlerden-dedim
bir duvar gibi hissiz
beynini teslim etmeli yarasaların çığlıklarına ki
korkutup kaçırsın düşleri
üzerine lanet bulaşmış bir keşişin her adımında
hırpalamalı şairleri sevgilim
çünkü söz
kimine zehir
kimine açık yara müsvettelerde.
tıpkı benim gibi yap hadi
iç avlumuzun ağırlığına karışan acı ve rüzgarın uğultusuyla
tüm suçu şairlere atıp
susalım
tanrı bizi duymadan..
Aysız
5.0
100% (25)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.