gecenin yelkovanı ve akrebin/de düşler kol geziyor şehirde.....

bu sayfanın sahibinin bu ilk dizesinde zaten yitip gidiyor okur...

ve artık çözülsün ses sorunu diyorum...

sarhoş kelimelerle tükenen ümitler ve kırmızı boyalı düşler...dem vurmuş geceye şehre.... ve yiten hayallere

ve insan herşeyi yakar....

kutluyorum ve hala ses diyorum şairim ses :)

merhabalar şiire geldiğimde

ilk dikkatimi satırlardaki keskin ifadeler ve su gibi anlatım dikkatimi çekti

yazım tarzınız farklı

kutluyorum saygılarımla

şehir durmadan akar,hayat durmadan kanar,ama insan her/şeyi yakar.......


Evet bir de böylesi harika kalemler de alır sizi yerden yere çarpar...
Ne demeli ki diyecek bişi bulamıyorum bu anlatım karşısında, şu an yüreğim canhıraş bir de çok sevdiğim bir sesin eşliğinde okumak işte böyle bizleri yerden yere çarpıyor şairim, tek kelimeyle harikaydı...Yüreğinize acı değmesin dileğiyle sonsuz tebriklerim ve saygımla...

Düşündürücü, yorucu bir şiir...
Şöyle,
sıcacık kahvenizi elinize alıp,
koltuğunuza gömülüp,
huzur içinde,
zevk alarak,
sindire sindire okuyamıyorsunuz şiiri...

Dikkat istiyor...
Düşünce istiyor...
Analiz istiyor...
Beni dikkatli oku diyor...
Oku ki;
içinde sakladığım gölgeni bul, anla, yargıla...

Şiir,
gerçekten inanılmaz güzel işlenmiş.
Bir mahzun aşk hikayesinin suskun isyanları,
alıştıra alıştıra sunulmuş okuyucuya.

Takip edilen yol,
şüphesiz herkesin benimseyeceği bir güzergah olmayabilir...
Kaybedişlerde,
teselliyi, kadehlerde, gölgesiz tüccarların pazarladığı sahte parfüm kokularında
arayanlar çoktur...
Herkes değil ama...
Kimisi de,
şiirlerde hayat verir olaya...
Şiirlerde yaşar, şiirlerde vuslat buldurur olaya...

Bir de sessiz çoğunluk vardır.
Yaşayan, hisseden, acı çeken ve daima susmaları oynayan...
Garibanlar işte...
En mahzun grup da bunlardır... Çoğunluğu bunlar teşkil ederler...

Finaline doğru şiirin,
mahzunluğa tavan yaptırmış şair.

''aslında öksüz bir şarkının boynunda asılıdır şehir
kanayan öyküler duvarlarda afiş yırtığında
ve resimsiz kaybolmalar korkunun gözlerindedir
irili ufaklı sokakların bulutları çöker cam önü hasretlere
otomobil arkalarında yazar
söylenemeyen cesaret sözcükleri''

Söylenemeyen sözlerin, yaşanamayan sevdaların,
seyredilemeyen bakışların, okşanamayan saçların şiiridir bu...
Kaybedişlerin, hasretlerin, kahrolmaların...

Keşke diyorum,
keşke bir bukle ümit kırıntısı serpiştirseydin ya bir yerlere şairim...
Bu kadar gri olmazdı göklerimizin rengi o zaman.
Hayat yaraları kanarken, bu kadar acıtmazdı...


Güzel olmuş şiir .

Üstü başı rehin ömürlerle yıkanmış çocuklar..........

şu ara Khaled HOSSEINI okuduğumdan olsa gerek bu cümle çarptı gözüme.. Algıda seçicilik şeysi :):)

Son üç mısra hariç mükemmeldi... şiir derin bir yorum istiyor da ben cahilim :) eksik anlatirim derdimi ona korkarim iyisi mi susayim ben sizi anlatayim yine kendime bakalım şair ne demiş... kelime kelime şerhe düşeyim...

Tebrikler şair... tarzınızı seviyorum her ne kadar hayat görüşünüze katilmasam da :)

Bu sayfa da şiirden fazlası var...

her zaman ceplerim dolu dönüyorum hiç ayrılmak istemesem de..


kalemine ve yüreğine teşekkürler Bülent Dost..