bak burdaymış fırtınası tahrikinin
el aman dedirtiyormuş;
sevsinler!..
neşidesini aşkım yazar ve şiveleri bozulur taarruzların,
ölüm secdeye kapılır
ve beni sergiler....
de ki var bana ölesiye , öleyim senin için
kanarmıyım
o göz var mı bende;
sevsinler...
aldanmışlıklardan bir uzun bir nesire vücut bulur da
sırtımda izlerini hançerlerin
onlar sergiler...


hah, işte tam üstüne denk geldi yakıcılığın
ve yanıyormuş yedi iklim dört bucak,
sevsinler..
taunlarım güneşlere zaptiye salar da har utanır
nar iki büklüm yanar
beni sergiler..
de ki ne yapayım dönmek için tekrar o dünlerimize
yanarmıyım senin kadar
o cür’eti gördünmü bende
ki sevsinler!..
ateş olduğum kadar çoktur bulut bulut yağmurluğum
her damlasında yeşerir ufku yüreğimin
farzı misal dünya orman olurdu topyekün
onlar bile yanar
beni sergiler...

dal budak sarmış sende nedametler kolkolaymışsın
o kadar ki artık bir ayağın çukurdaymış
sevsinler..
ecelin tümenlerinde künyemi alnıma yazmışlar ezelden
arada bir kutlu elçi görünür
beni sergiler...
her zihinden alınacak bir ders bir de verilecekler var alemde
sen de söyle her zaman
sevsinler...
bu mecrada bir zamanı alırım ve onda ebed müddet yaşarım
randevu alamadığım saatler dakikalar
beni sergiler...

bırakın artık bırakın dünya sadece ve sadece bana özel ayaklarını
tek adımlık son dururken seni gözleyen
izanını sevsinler...
bana hissini veren sonsuzluk, beni böyle sınarken adım adım
adımlarım ona çıkar
beni sergiler...
bi zahmet sil aklından yalan tavırları ve dolambaçlı yolları nolur
zandaki gibi olmuyor insandaki cevaplar
zannını seveyim ve de sevsinler..
haksız bir davranışım varsa, bana dönecek olan da odur eninde sonunda
yaptığım kötülük bir şekle dönüşür
ve izanlarda beni sergiler...