Dalda yaprak gazelde, hazan mevsimi canan
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana
Hasret alevlerin de, oysa yüreğim yanan
Renk cümbüşü park bahçe,bil ki tarifsiz rana
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Sararmış, kızıl yaprak, daldan düşüyor yere
Suları az olsa da, bir hoş görünür dere
Göçmen kuşlarda çıkmış, bu yıl ki son sefere
Günün batışı gibi, veda ederken an’a
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Yüce dağın başını, kara bulut kaplamış
Belli yağmur yağacak, rüzgarları toplamış
Özlem hançerlerini, şu gönlüme saplamış
Buğulandı gözlerim, bakıyor yana, yana
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Bir banka oturmuşlar yine dedemle, ninem
Dedem diyor nimeme, unuttun mu bir tanem
Sen, aklıma geldikçe, nasıl da yanar sinem
Yarını düşündükçe, rağbet artıyor düne
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

O patika yollarda, kuşlar görmezken bizi
Seven bu yüreğimde, inanılmaz bir sızı
Yeşil bir dal kalmadı, nasıl dövmem ben diz’i
Tüm çiçekler yas tutup, ağlıyorken yâr sana
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Havalar serinledi, soğuyacak yakında
Bir söyle bin ah işit, hele sen bir dokun da
Gazel türküleri var, yürekteki akında
“Sevdamın sürgünüyüm” çok derin oysa mana
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Lüzumsuz’um sen bekle yakında da kar düşer
Seven bazı yürekler, kuru ayaz da pişer
Almazsa deli yürek, bendinden bile taşar
Sen ne zaman güldün ki, hele sevdadan yana
Hüznü hatırlatıyor, her gelen eylül bana

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ