gece yatarken yanımdaki bir bardak su gibisin.....


seviyorum seni
kaybettiğim sevdiklerim gibi........


hani kaybolan bir anıyı bulursun ya
ve aniden çıkar gelir gelmez denen
göz görmez de
ruhun aklı gidercesine gülümser
ve uyanırken
ilk aklına gelen olur
öylesine seviyorum seni.....


sabahların cıvıltıya ayaklandığı
insanların günaydınla gönül almasında
bir tebessümle
yaşlı birine buseyle hayat vermek yani
yetim bir çocuğa
hayat katmak kadar
yıkıntılar içinde bir kadına
umut ettirmek
ve kaybolmuş bir adama
buldurmak aradığı geçmişi
öylesine
seviyorum seni.....

tozlu raflardan indirilen aşklar
gece kabustan uyanarak
sığınmak birisine
özgürlüğe tutkun devrim gibi
aslını yitirmemiş bir halk
ve tayların ilk ayak atışında
seviyorum seni.......

utanarak sevişen tendeki tuz
hiç tanımadığı birine
fatiha okuyan insan
gökyüzündeki ateşin aydınlığı gibi
yani bir şarkının
en unutulmaz yeri
göç eden turnalara seyre dalmak gibi
ve aşkı öğreten sesini özlemek kadar
seviyorum seni......

bağışlayan Tanrı/dan sonra
milyarlarca insandan önce
bir doğanın olur olmaz anı gibi
resimlerde seyredilen sevgili
ve yıllar sonra
ürkerek ama sessiz çığlıklarla
özgürlüğe ilk adım kadar
seviyorum seni.....

bebek kokusundaki evren
sabah kapıyı çalan dost
hiç olmadık anlarda
aklıma gelen gibi
dudaklarında açan iklim kadar
seviyorum seni....


yaralı kuşu sahiplenen çocuk
pankartlara
eğri büğrü harflerle
en güzel günleri işleyen
yani bir köylünün
tarladan otobüse el sallaması gibi
ve Afrikaya yağan yağmur kadar
seviyorum seni...


bağışla beni
çığlıkların en büyük ülkesinde
kelepçeler düşse/de aklımdaki sana
ihbarların en kocamanıyla

seviyorum seni..............................