kapıdan girdi
buruş buruştu yüzü
onu başlangıç olarak düşündü

kuşlar eğimli dizilmişlerdi duvara
içinde yıkandığı sesleri duydu
biri uzaklardan gelip kuruyan kanatlarını gösterdi
adam çekip gittikten sonra
sesi soluğu kesildi topal olanın

bir kaç güne kalmaz elma ağacı büyür
ağlanır altına düşler düşer güleriz
sarı yapraklar dik yerler ve dağlar
bakarsın içlerinden geçeriz

ama yine de umudunu kesme
daha gün görmemiş harflerimiz olacak güneşe meraklı
damladıkça kalbi atan damarı
hemen oynatmaya kalkma
beyaz bir muhafaza gibi bekle yarını

dem olur tutuşuruz ısınırız soğuruz
his altına girip yoruluruz
hem kaç senelik olacak belli değil
duyduklarımıza eğilen duygularla gidiyoruz
hoş geldiniz veya uzunca hiç

birikmiş anı koçanı tutulmuyor
ölçü olarak ruhumuzu öpeceklermiş
bu dudaksızlar kim ne istiyorlarmış bizden
yerin altında yer
yerin altında yer
nasıl kaçalım kendimizden

dehşet bir etin paramparça olması değil
kapıdan giren adamın yüzü
badire bulutundan yontulmuş gibi
yağacak ya onun için korkuyorum.