Dokunamadım hiçbir zaman yüreğine Şare
Kırılıp dökülmüşlüğüm ile, baktım gözlerine
Küçücük adımlarımla Uzun bir yolculuğa çıktım
Ve,
Küçük bir tohumken kocaman bir çınar olmaya heveslendim.
Tırnaklarını geçirdin yaşamaya can atan yüreğime,
Ellerine değmeyen ellerime sevgi ver
Kavuşmalar zor olmasın,
İncinmişliğimi unuttur bana
Giyinip kuşandığım sana, sevdamın urbasıydı
Yakma, beni yakma!
Gözlerimi gözlerinde tutuşturup yakma Şare
Yakma!



Her yüreğin bir fukaralığı var
Benimkisi de sanadır, Şare
Lime, lime olan duygularımı
Seriyorum toprağın koynuna
Gülümsüyorum gökyüzüne, umudum tükenmeden
Beni yağmursuz,
Beni, güneşsiz bırakma.
Sana tutkun bir ömür işte;
Bakma yoksulluğumun nasırlı ellerine
Say ki, hiç yağmur yağmadı
Çatladı!
Say ki, sevda pınarından kana kana su içmedim
Susadım,
Say ki, Bir meczup’ un gözlerinde rüyaya daldım.
Kilitleme üzerime karanlığın kapılarını
Dökülüyor yüreğimden kehribar yalnızlıklar
Harmanlıyorum bir gülüş, bir tebessüm,
Soluklanıyorum coşkun bir yaşamın eşiğinde
Esirgeme pamuksu ellerini
Şefkat görmemiş, okşanmamış saçlarımdan
Zordur ruhumda ki, ayrılığı zapt etmek
Ona, yarı aralık duran gözlerini kapat demek,
Uykusunun en derin yerinde hezeyanla uyandığını
Seyretmek.
Hilebaz değilim Şare, Hilebaz değilim!
Tövbekar yanımı sürükleme deyim.
İstediğinde bu değil miydi?
Şakaklarımda ağaran acılara yemin olsun ki,
Kendimi topluyorum döküldüğüm yüreklerden
Ne olur, ağrıma giden sözleri vurma yüzüme,
Düş vurgunuyum, sensizde çoğalıyorum.


Şimdi;
Sende bağır adımı ister dua, ister sen bedduanla..
Ruhum toprağın tavında,
Hayalimde ellerin, yüzün kadar güzel
Uzak kentin kıyısında, son bir adım
Buralarda sen de yoksun,
Gözlerim uykuya dalıyor Şare...
Gözlerim uykuya dalıyor...











24.07.2013 Manisa