Vaz geç diyorlar unut diyorlar
Kalbinden sök at diyorlar.
Kalbimi senden sökmüyorum artık
Yerini değiştiriyorum sadece
Aynı göğüste
Ama daha çok sana dönük

Aşk dediğin
Bir iksir değil belki
Ama ben yine de
Sana karıştırıyorum bütün kırıklarımı
Ve her seferinde
Daha saf çıkıyor adın

Geceler var
Sesinle genişleyen
Ve ben o boşlukta
Kendime değil
Sana dönüşüyorum

Kapım hala açık
Ama bu bir bekleyiş değil artık
Gelirsen
İçeri giren sen olmayacaksın sadece
Ben de sana doğru çıkacağım
Yıllar önce geldiğin gibi karşılayacağım
Kış gününde üşüyen ellerini şiirle ısıtacağım

Şiir dediğin,
Bazen kuru bir dere yatağı
Bazen taşkın bir sel
Ben ikisini de öğrendim
Sende
Senin ranzandan
Kuşlar gibi pencerede bekledim

Yüreğim küçük evet
Bir serçe kadar ürkek
Ama uçmayı da biliyor artık
Korkmadan
Senin göğüne

Ayrılık mı?
Onu çoktan söktüm içimden
Yerine seni diktim
Şimdi her acı
Biraz daha bal

Ve ben
İlk defa
Sevmeyi
Eksilmeden öğreniyorum
O gazetecinin ayak izlerinde
Gidişini seyrediyorum...


KARS/ 12.12.1983