Ziyanlığıma say dedim
Say ki… Yeni yetme bir mazeretim
Say ki… Leyla da yoktu iki cihanda
Say ki… Usul usul zerk ettim canına
Kabulünsem ulu orta bağırsana
Hiç mi? dilin anmaz
Hiç mi? içinden geçmez
Hiç mi? Yalanın yok.
Benim için inanılası
Hiç/mi yani…

Kaç şiirlik vaktim var ki oturup sana şiirler yazayım
Üstelik burada beş vakit vefasızlık
Hangi vakit vefalı olayım
Çok şey bekleme benden üzülürsün dedi.
Sonra yağmur evlat edindi de beni
Gözyaşı nedir bilmedim

Acıyan içim değil merhameti uğurlayan gözlerim
Ben hiç merhamet görmedim
Zaten burası dört mevsimsiz vicdan
Yaklaş! dilini keselim dedi
Gözlerinden bildim öldüğümü
Sevmek için dile gel/dim

Sözlerim ezelden yargılıdır
Susmaktan gelmesini bilirim
Ölü ağaçların gölgesi olmaz
Hükmünü arama içimde bulamazsın dedi
Rüzgâr yar bildi beni
Estim de geçtim

Sen aşkı üstüne alınan
Vakti geçti varsayımların
Sonrasını kimden medet umarsın
Sana bu ahı çektiren ben miyim? Dedi
Tabiat susa geldi esmerdi
En yeşilinden şiirler seçtim

Ben Anka ya inanmam
Hiçbir şey külünden doğmaz
Bir kez yandın mı insan?
Ateş ona dokunmaz dedi
Güneş yaktı tenimi
Özledim de… Üşümedim

Vehimlere düşüyor kalbim bilmiyorsun
İnan sen bilmeyi de hiçliyorsun
Toprağı ayaklarımdan çekip
Dünyayı sırtıma sarıyorsun dedi
Evren göz kırptı bana
Gök/yüzüne gülümsedim…