Güneş yüzünü çıkarmıştı bulutların ardından
o bulutlar ki kapkara
bir yanı sana gülümsüyordu
bir yanı bana ağlamaklı
kanmış gibiydik ikimizde

işte öyle bir pazar akşamıydı hatırımda
seni özlüyordum,çünkü bir avuçiçi kadar da olsa
uzaktaydın bulutlara
ne yapsaydım bilemedim

gülsem olmuyor
ağlasam ayıp
-gülsem mi ağlasam mı-


Biliyorsun
sırf sevdik diye
Uçurum çekti bizi


her şey sırılsıklam mıydı
yoksa yapay göllerin kenarında mıydı çimenlikler
her neyse
birazcık bana benziyorsun şimdi
aldırmıyorsun hiç.


kurtarmaya çalışsaydık birlikte geleceği
yine de derin sularda boğulurduk
yukarı doğru ittikçe
önce ben ölürdüm
sen aşağı kalmazdın
elimi tutuşundan biliyorum
sonra sen ölürdün
yakışırdık.
ikimizi de yitirirdi dünya
ama olsun be
yine de ardımızdan
hikayeler kalırdı geriye
bir ihtiyarın dilinde
bir çocuğun düşünde.

gülsem olmuyor
ağlasam ayıp
-gülsem mi ağlasam mı-