Sevda,kırkına basmış,
mumlar sönmüş o yer kararmış,
ahraz dikkat kesilmiş meraktan,
cümlen dinlenmiş huzurda,susulmuş toptan,
nihayet beyan edilmiş yorgun ilâm,
yatsıya kadarmış sevdan.

şehla bakışlı, hürrem edalı kadın!
gözlerin yıpranmış,bayağı eskiler,
bakılmıyor,kirleniyor sebepler,
içimde mırıl mırıl isyankar dizeler,
uzak dağ başlarını düşlüyor,
derviş edasında meskun gözler.

sevda mı? aşk mı başındaki,uzak hakikat,
akıl dahi kaçırılmış, kırmızı göz akından,
akmış alaca yüz aşağı,
bazı böyledir diyorlar,
çatlaklara gebedir gece yarısı,
ve âmâ çekilir ağrı sancısı,
ak,çatlak,kırmızı.

o vakit,
gün bile amansızdır,doğmaz aydınlık
kalınca zifiride nefs ile
yürünmez,kötürüm solundan kalkıp
kırkbir olsa sevdan, öleceğin tutar
nur sağanağında günahsız.

ertesi gelir,o gelir,istemsiz
duaya çıkarsın meydanlara ahalisiz,
düşlersin,
bir başına çisil çisil,
kırkikindiyi tertemiz.