Seni benden ayrı saymam can kuşum,
Haram değil, helalimde sen varsın.
Ay yüzünü, aydan özge bulmuşum,
Dolunayda, hilalimde sen varsın.

Gül dikenle, diken gülle iç içe,
Bülbülünüm, ötermiyim hiç hiçe,
Her ne eksen, gönülcüğüm aşk biçe,
Toprağımla, cidalimde sen varsın.

Kime ne ki? Ayakmışım, başmışım,
Sevdan ile davaları aşmışım,
Tümseklerden, derelerden taşmışım,
Düz ovamda, cibalimde sen varsın.

Ben garibim, ben öksüzüm, ben yetim,
Aşk otağım, can yurdumsun, devletim,
Cihan değer, gönüldeki servetim,
Malım mülküm, melalimde sen varsın.

Dahlim yoktu, eleyişin eleksiz,
Yüreğime ilham verdin meleksiz,
Sevdiğimi, izah etmem gereksiz,
En nihayet, zevalimde sen varsın.

Arasatta, cehennemde, cennette,
Her cihette, bu can sana minnette,
İzzet bulan, kalır mı hiç zillette?
Günahımda, vebalimde sen varsın.

Edep, erkân, yol sorulmaz şaşkından,
Kalp yatağı mesul değil taşkından,
Seller gibi coşuyorsam aşkından,
Öfke hiddet, celalimde sen varsın.

Andım amma, elalemi anmadım,
Yandım fakat, başkasına yanmadım,
Gövde sevdim, gölgesine kanmadım,
Aynadaki, cemalimde sen varsın.

Bu nağmeler yaralının aklıdır,
Kim ne yorsa, elbet onda haklıdır,
Söyleyemem, adın bende saklıdır,
Erdi isem, kemalimde sen varsın.

18.04.2013...Mustafa Yaralı