Gerçekten de kutsal o topraklar
Bereketli.
Üstüne yazılan şiirler
Adına yapılan savaşlardan belli.

Acılar içinde yaşanan aşklar cabası
Ve o aşklardan doğan
ayağı çıplak çocuklar.


Toprağını yağmur değil de
Anaların gözyaşları suladığından mıdır bereketi?
Dağlarının sarplığı
Yüreklerin dağlanmasından mı?
Nehirlerinde akan
Damarlardaki barış coşkusudur belki!

O topraklar neresi?!
Çok uzak mı bize?


Bir gün doğurur güneş yüzlü çocuklarını gökyüzü
Elbet kucaklar
Kucaklaşır sevgiyle, güzellikle
Ateşler söner
Külleri savrulur
O küllerden ateş kırmızısı güller açar
Yağar göğün güneş yüzlü çocuklarının üstüne
Mis kokular siler kan ve barut kokusunu

Yakup’un gözleri açılır belki evine döndü diye can oğul
İsa çarmıhtan kurtulur da
Diriltir yeniden ölüleri
Belki yol
Gönül Kabesindeki putların kırılmasından geçiyordur

Düşünsene başka hangi coğrafyada kurulur
Savaşın orta yerinde düğün alayları?
Bir çocuk çığlık çığlığa ölürken
Yerine bir nefer gibi doğar yenisi
-Göstermek için tüm dünyaya
Küçücük bedeniyle direnmeyi-
Gülmeyi, sevmeyi
Ağlamayı ve ölmeyi bilen çocuklar
Barışı görmeden gönül veren
Umudunu seven çocuklar:
Allah gibi.


O topraklar neresi?!