Sonbahar rüzgarlarının avuttuğu
Uykusuz gecelerimde
Seni öyle özledim ki
Ben ki
Senin sesini duymadan, yüzünün gülümsediğini hissetmeden
Uyuyabildiğim gecelere alışkın değilim
Yorgun bulutlar ıslatıyor
Her gece kirpiklerimi
Yanaklarımdan süzülen damlalar
Birer birer bir kurşun gibi kalbime saplanıyor
Hiç önemli değil bu yaşlar
Bu uykusuz geceler
Bir gün sana kavuşabilme ümidiyle yaşıyorum ben
Bir gün sana sımsıkı sarılabilme
Ve ömrüm diyeceğim günlerin özlemleriyle
Yaşıyorum ben
Seni öyle özledim ki
Güneşi balçıkla sıvasalarda
Yüreğime hançer soksalarda
Her gece bulutlar üstüme kapanıp ağlasada
Ben maviyi yüreğimde saklayacağım
Ve kimseye vermiyeceğim
Yüreğimin Deniz mavisini
Günlerdir uykularım firarda benim
Bir yerlerim üşüyor günlerdir
Bir yerlerim kanıyor
Ve bir Deniz de mutluluğu ararken
Günlerdir mavi de boğuluyorum
Akşam oluyorum
Güneşim batıyor
Yüreğimde çiçekler soluyor günlerdir
Günlerdir baharım sonbahara teslim oluyor
Ve bir kış oluyorum günlerdir
Günlerdir içim üşüyor
Seni öyle özledim ki
Kokunu rüzgarda aldığım vakit
Yokluğunu yağmur damlalarına asacağım
Ve sevincim karışacak
Seni özlediğim hükümsüz gecelerime
Senin yokluğunda nisan yağmurları gibidir bu şehir
Ve hiç durmaksızın bardaktan boşalırcasına yağar
Kendi karanlığında gizlenen sokaklar ıslanır
Ama bir ben ölürüm
Yalnızca ben

İbrahim DALKILIÇ ( 01/03/2013 // 03:05 )