Sanki şimdi bu şehrin içine milyarlarca çocuğu salıp kaçıvermişsin gibi
Her şey darmadağınık,hiç toparlanmayacakmış gibi
O köşede sen bekliyorsun beni,şu kaldırımda biz yürüyoruz
Önümüzde kocaman denizlerden hallice bir yol...
Sanki şimdi bu şehrin tüm sokak lambaları ağlaşıyor
Esmer yağmurlar yağıyor ve hoşnut değilim....
Giden,öyle kolay uğurlanamıyor


Tam şuraya tüm acıları bırakıp kaçıvermişsin gibi
Sanki kendi gönlüme kilitlenip kalmışım gibi...



Sanki şimdi tüm ayrılık şiirlerine fon müziği olmuşum
Beklemekle öğrenilen tek şey sabır belki de...
Olmayacak hayallerin en güzel bölümünde kovulmuşum
Tüm göçmen kuşlar göçüp gitmiş de bir ben kalmışım gibi,
Bu öyküyü kime anlatsam herkeste eğreti duruyor
Kahvem bile acı...
Kalan öyle yarım kalıyor...


Okuduğum tüm dualarda içime akan gözyaşlarım gibi
Sanki kimse yokta tek başınalığımla konuşuyormuşum gibi...


Sanki,
Yapraklarını döken bir mevsimin ağaçlarının tümüyüm,
Ne kadar sararsam da yaşama umuduyla başka mevsime yüzümü çeviriyorum
Olmayınca olmayan her şeyin arkasında saklı yüzüm,
Ve gidipte gelmeyenin adına konmuş hüzün,
Tam da bunu yaşıyorum...


Yalnızken yanımda olduğun halde yanımda olamayışın gibi
Uzakta olduğunu bilip te yanına gelemeyişim gibi...


Sanki düğüm atmışlardı gözlerime ağlayamazdım bu yüzden,
Belki de bir şiir çok ağlayışa denkti insanda...
Belki de...
Gerçeklere sırt çevirirdim hemde gayet net olan gerçeklere
Sol yanı çok yanıltıyor insanı,
Ne varsa söylemesi gereken hepsine susuyor,
Gün dönerken pişman olası geliyor insanın,
Ne varsa insana insandan geliyor her şey...



Hemen yarın aynalar değişiverecekmiş gibi,
Kömür karası saçlarım kirli beyaza çalınacak gibi...



Sanki nasihatin büyüğünü söylememişler gibi,
Söylemişlerde duymamışım ki...
’


Sanki adımları korkak atınca daha ileriye gidecekmişim gibi geliyor,
Her şey gibi geliyor artık,
Ama gelmesi gereken gelmiyor,
Sanki gelmese daha iyi gibi...
İstemem;Sol cebime koy...