Rüzgarın dağınık saçlarında
gök yüzümü ışıtan ay misali
bulutların arasından bir görünüp bir kaybolan yüzler
zihnimin duvarlarında saf tutmuş hayaliniz
Dokunsam gece,
dokunsam avuçlarımdan toprağa kayan yıldız gözleriniz
hasret..


Ah! yoksulluğun, öksüzlüğün
ruhu tenden sıyıran acının adı, rengi mevt
yetmez mi vadesi ömrün
hazırım.
Bir gece yarısı ansızın omzuma konsan
bir gece yarısı gözlerim rüyaya daldığında
usulca..


Her şeyin çok, hiçbir şeyin yok olduğu dünyada
yaşamak!
Sokaklar, caddeler, kaldırımlar
köyler, kasabalar, şehirler içi boş elbiselerin gezindiği
devindikçe can, devindikçe kan döken dünyada
yalan..


Gerçeğim
yağmurun bile hasretle yandığı beton bloklar altında
naftalin kokulu toprak.
Yeryüzüm, gökyüzüm cennetim
eksikliğimi tamamlayacak yanım
hasretle yoğrulan bedenime huzurlu sığınak
ruhum göç mevsiminin izinde
yakındır
vuslat!