15
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
1784
Okunma
AF ZAMANI GELDİ INSANLIĞIN..ZÜPPELİKTEN KURTULUP YENİDEN YAŞAMANIN İLAHİLİĞİNDE..
İNANIYORUM İÇLERİNDEN BIR KARA ÇOCUK GÜLECEK BANA..KIZIL SAÇLARIMI OKŞAYACAK..
ONLAR AFFI EN İYİ BİLECEK OLANLARDIR..
Gel ne olursan ol gel derken Mevlana..
Af’rika topraklarında arın demiş insanlığa..
Sonuçta affı en iyi onlar bilecektir..
Affa giden yolda,
Rahmetle ıslandım..
Semazenliğe giyindim..
Gerçek aşkın
Beşeriyi İlahiye
Çevirecek olanda
Olduğunu
İdrak ettim..
Sahralar aşmaya
Mecnunluğa atmışken
Ayaklarımı..
Nice günahlarım
Çöl kumunun ürüzgarında,
Saçlarımı uçuşturup
Dökülmüş..
Kirpiklerim aklandı..
Elbisem saftı..
İçim gibi..
Oraya ulaşsam..
Affedermi ki
Kara ırklar?..
Çocuklar
Mamur gözleriyle
B/akıverirler son kez..
Belki birisi kızıl saçlarımı
Okşar..
Burası Af..
Burası ilahidir..
Fakirleşmektir..
İlahilik için..
5.0
100% (15)