sana susuyorum
sesimi öyküle sesimi
genzimde saklarken seni
nergizleri anlatmak istiyorum gözlerine
çöz kelimelerimi, bedenimi
bak bu ten, ateşinden istiyor
şımarmak nasıldır bilirim de
terk etmez beni mahsunluk
al sessizliğimle ol
’ah kalbim’ dedim duyma
azcık heyecanlandım
bir hayalle sevişirsin,,, anlarsın ya

sözcüklerin yalnızlığı, sarılmana muhtaç
düşümüz karanlığa batar diyorsan
yavan kalır bileği bükülmez şiirler

çok hızlı uyanırım, çok yavaş susarım
endişeden endişeye yuvarlanacak güneş
konuşmamak dünyanın en sevimsiz işi
göz kırpışlarım anlatamaz ki beni


bilmediğim şeylerde sustum hep
hayat neden burnunu çekip duruyor
mendil kime sadaka veriyor
neden bu kadar çok bağırıyor rüyalar
dünyada gereğinden çok kötü varken
nereye saklandı cesurlar
gökkuşağı dedik durdukta sis fırladı, yapıştı dünyaya
hiçbir rengin neden bundan haberi yok


parmaklarım yürüyüşe çıkmış masada
kırmızı bir his kadınlaştırıyor tırnaklarımı
düşüncenin en karmaşığı yardım istemiyor kaşınmaktan
avcumun içini şükür diyerek
ne zaman göstereceğim semaya


aşk burcuyum
böyle bir avuntuyu kabul etmiyor mahalle
öpücük bile bazen çölde kuruturmuş kendini
artık saat kulem sıkıntıdan patlasın istiyorum
şehir, lise anılarımdan aforoz ediyor beni
bir fikrim var
tüm sokaklar ölsün o vakit


sana susuyorum
sesimi öyküle sesimi
ağaçtan düşmüş de bir güvercin, canım yanıyor bile demiyor...