O yüce yaratan diyor ki bize,
Kalbini Allah’a kurda öyle gel.
Cemali pak’ıma istersen vize,
Gönlünde parlasın nur da öyle gel.

Han ki yokluktasın, han ki vardasın?
Neden yaratıldın, neden ordasın?
Hangi Hıra’dasın, hangi Tur dasın?
Aklını fikrini yor da öyle gel.

Dünyanın ukba’nın gerçek yüzünü,
Hikmetlerle dolu kuran sözünü,
Var oluş sırrını, özün özünü,
Bir bileni bulup sor da öyle gel.

Binlerce marifet hüner göstersen,
Kazancın cehennem benlik güdersen,
İrfan Cennetine girmek dilersen,
Nefsinin başına vur da öyle gel.

Parçala yık yak Ruhun bendini,
Rengime boyayıp kendi rengini,
Kozmik dalgalara bırak kendini,
Benlik dağlarını yar da öyle gel.

Gönül harmanında savurup ele,
Cümle ibadetin gitmeden yele,
Hasadını öğüt, un olsun hele,
Tevhit mayasıyla karda öyle gel.

Daldan ayrı değil güllerin harı,
Ezada cefada bülbülün yârı,
Nur etmek istersen o kızgın nârı,
İçinde külleşsin kor da öyle gel.

Yokluk kapım açık sonuna kadar,
Oradan kimseye dokunmaz zarar,
Kendinden kendime eyle de firar,
İster kolayda gel ister zorda gel.

Yeterince nimet vermişken sana,
Gereğince kulluk yapmadın bana,
Yaklaşmak istersen Zatımdan yana,
Beka secdesine varda öyle gel.

Hastalık hastası olma dünya’da,
Dertlerde içinde derde devada,
Sen senin kalbinde beni arada,
Yaralı gönlünü sar da öyle gel.

30.09.2007…Mustafa YARALI