Sensiz, bir yudum su dahi içemiyorum.
Habire birşeyler düğümleniyor boğazıma,
Tıkanıyorum, yüreğim daralıyor, nefes alamıyorum.
Doğan güneşe bile sensiz bakamıyorum.
Hava kırk derece ve ben hasretinden buz kesiyorum.
Sensiz, kırmızı gülleri eskisi gibi sevmiyor,
İstesemde gül bahçelerinde seyran edemiyorum.
En sevdiğim güller diken oluyor ellerime, tutamıyorum.
Sensiz her gece, her an kan ter içinde kalıyorum.
Kara basanlar çöküyor üstüme,
Sensiz daldığım her hülyadan,
Çığlık çığlığa uyanıyorum.
Sensiz her günüm sıhhatsiz,
Her anım esensiz...
Baş ucumdan ilaçlar eksik olmuyor
Hoş artık ilçlarda faydasız,
Acılar içinde yine kıvranıyorum,
Yine dinmiyor sancılarım.
Tabiblerde umut kesti benden hocalarda...
Yok diyorlar bu derde derman.
Kabzasına kadar ihanet hançeri yemiş,
Duru bir sevdayla çarparken bu yürek,
Mutluluğu terk edip gitmekte ne demek...
Cehennem azaplarına, lokman hekime ne gerek...
Kimse bilmiyor amma...
Ben biliyorum, ben biliyorum gülüm...
Ben biliyorum bu derdin ilacını...
İlaç neyime gerek...
Tabip neyime gerek...
Ben biliyorum sensiz olmaz...
Sensiz yaşanmaz gülüm...
Bende sensiz yaşamıyorum...
Yaşansa bile ben, sensiz yaşamak istemiyorum...