Her hüzünlü şarkıda seni hatırlıyorum ve gözlerim doluyor.
En hareketli şarkıların, en ritmik yanı olmanı öyle istedim ki;
Göbek atmaya tövbeli delikanlılık
Görsen, nasıl dansöz kesilirdi o vakit.
Günahsa günah, sen yanımda olurdun.
Bu sevap…

Ateş temsil eder aşkı.
Herkes aşkını yazar şehrin duvarlarına, yollara ve kâğıtlara.
En cakalısından birkaç cümleyle
Yazılır üç beş satır…
Bunu yazan herkes anlattığını zanneder aşk’ı.
Aldanır!

Kimse farkında değildir;
Aşk’ı anlatmak için onun ateşinde yanmak lazım gelir.
Bu yazdıklarım ne kadar cakalı bilemiyorum.
Amma…
Amma şunu bilmeni istiyorum;
“Yanıyorum”

Tarkan çalsa umurumda değil!
Her beste mağrur, tüm duruşlarım mahur,
İçimdeki kor tevafuk
Ah sevdiceğim…
Özlüyorum.

Kafamda deli sorular.
Avuçlarımda regl olmuş bir yalnızlık.
Düşüyorum, beni bırakma...
Beni unutma…
Beni …
Beni…

Aşk ile, diye mırıldandığım her günde;
Seni sevdim.
Tarafından katledildim.
Bir ülkenin savaşı gibiyim.
Gene istediğim olmadı sevgilim.
Tüm ülke barış ilan ediyor.
Ne önemi var.
Sol yanım ‘Filistin sevgilim

Üzülme ama sen.
Bombaların, tankların ya da uçaksavarların bir önemi yok.
Senin sesinde ölmeyi nefesim bildim bileli;
Defalarca öldür beni; günlerce, aylarca, yıllarca…
Öldükten sonra bile, ölmek seninle!
"ah yaşamak bu işte"


Bizim olmasını istediğin şarkılar vardı.
Gelişine duacı,
Gidişine…
Gidişin arkasından bakamadım bile.
Gidiyorum bile demedin!
Bırak beni, bir şarkıya dahi sahip olamadın sevgilim.

Olsun, yine de üzülme sen.
Bu kenti terk ettiğin için, bir daha seni görmeyeceğim için...
Sokağından geçerken evine bakmayacağım için,
Her şey ama her şey için ’teşekkür ederim.
Oyun bitti.
Savaş sona erdi, ama barışta yok ‘Sevgilim...

Üzülme sen, senin yerine üzülürüm ben.
Sitemim yok.
Öfkem yok...
Darağacında sallandıracak değilim kendimi!

Kimsenin okumayacağı, senin bile göremeyeceğin şiirler yazıyorum.
Geceleri yatağıma uzandığımda; telefonumu elime alıp resmine bakıyorum...
Olabildiğince ’zoom’ oluyorum gözlerine...
İçim hala titriyor, her ne kadar inkâr etsem bile!

Denizler mavi,
Gökyüzünde martıların uçtuğunu da görebiliyorum.
Hayat var yani.
Ama ben.
Nefeslerim tutuk sevgilim.
Aman ha, erkek adam ağlamaz.
Salla! Korkma…
Göz pınarlarımı kuruttum çoktan.
Yaşamak var.
Sende varsın.
Ama ben.
Gevelemeyeceğim,
Yalnızca hoşça kal demek istedim
‘sevgilim.
Bunu diyebilsem gitmezdin belki.
Kim bilir?