Her şey gibi bir gölgeyim.
Aynaların görünen yüzü bende
Çevir, arkasını temizle
Bir de öylece bakıver
Göreceksin bendeki b/izi
Sevgimizi...

Kirden arınınca yüzümüz
Güzeli görür gözümüz
Doğru konuşunca sözümüz
Sarılır birbirine özümüz

Sen aslında sen değil
Ben aslında ben değil
Ben olmasam sen değil
Sen olmasan ben değil
Her şey ikilik üzerine
Tek başına bir;
Bir şey değil...

İzle hayatın akışını
Sebepsiz olmayışına
Güneşin yakışına
Çiçeğin ışığa susayışına
Celalden cemale varışına
Bir anlam yükle

İyiler var kötüler de
Güzeller var çirkinler de
Doğrular var eğriler de
Bunları ayıran çizgiler var
İncecikten,
Yalınca,
Yalnızca…
Tek başına sen değilsin
Hakikatin süslü motiflerini kalbine çiz


O zaman sesler aslından,
Kokular aslından,
Tatlar aslından...
Arındıkça gönüller
Asıllar görünür gölgesi altından
Her şey senindir o zaman
Çeker gönül ne çekerse aslından
Bulacaksın bulduğun kadar
Bizdeki g/izi

Hiç kimse seni benden,
Beni senden öğrenemez.
Can gözüyle bakınca
Hakikattesin zaten
Oysa balık denizde
Su nedir bilmez.
Bu misalden yüzüp gidersin
Gidenler döndükçe geriye
Yoklukta varlık görürsün.
Ariflerce bilinir ki;
Hakikatte yoksun.
Göbek bağı kesilince başlar rüya
Gönül bağıyla bağlanırsan bu sırra
İlk nefes kadar son nefes uyanıştır.
Öldür kollarımda ben’liği
Bu nice diriliştir...