Gecenin sessizliği yükselir ,
Gürültülü hatıraları yutarcasına ...

Göz kapakları çevirir birer birer
Geçmişin buğulu sayfalarını ..

Yüreğim !
Yarım kalan eski bir hikayenin kenarında ,
On iki beklerken o’nu ;
Kaybolacak yine
Sarp kelimelerin arasında…


Eskici dükkânı zaman !;
kırık dökük hatıralarla dolu ,
"Gelecek" gelecek ve pahalı
Hantallığı ;
Belki bilmediğinden ,
Bir ân’a bir ömür verileceğini ..

Neyi beğendirse geçmişten ;
"Kırık" bir yani olur mutlaka ,
Ne zaman uzatsam elimi
Canım yanar hep…
Döküklüğü;
Belkide Aralıkların Hazirana uzaklığından…


Başım(n)ı alıp gider ya efkarım geceleri
b(ede)nden uzaklara ,
Kaçıp uçurumlar’dan duvarların arkasına saklanır
başı boş ürkek Yüreğim ,
Nedendir bilmem ;
Karanlığı biraz daha fazla severim.


Ne yana dönsem yüzümü
Sitem yağar anlıma,
Pişmanlık akar gözlerimden
Hangi taşı atarsam atayım ,
"Ti’ li sesler yankılanır kuyularımdan.

Ah ! deyip yansada avuçlarım
Elde avuçta bir taşım var;
Bağrıma bastığım..
Geceleri yastığım..
Bir tek onu atmadım , atamadım ,düşmedi gözlerimden..

Belki bir gün ,
Haziran’a küsen Aralıklar tekrar barışırlar diye !