Tamda seni unuttum derken
Yine sensizlik düştü yüreğime
Yine seni yazıyorum kalbime
Sensizlikten yanıp kavrulurken
Her gece bir bilinmeze doğru
Gidiyor seni seven bu kalbim

Unut onu artık gönlüm desede
Dilimden akıp giden sözlerim
Olmuyor işte olmuyor sevdiğim
Düşmüşüm birkere aşkın seline
Sen varsan eğer o ateşin içinde

Seninle birlikteyken yanmak
Senin sevdanın yangınlarında
Yanıp küle dönmek bile güzel
Yeter ki sen ol yanı başımda
İnan başka hiç birşey istemem

Herşeyi yaşamaktan geçtimde
Bir türlü senden geçemiyorum
Ne dilime söz dinletebiliyorum
Nede kalbimde ki sensizliğime
Ne olur çık gel artıkta bitsin

İçimdeki çözülmez bilmeceler
Hergün gözyaşı olup düşme
Damla damla yakma yüreğimi
Zamansız gelen acılara atma
Senin aşkından yanan kalbimi

Ben senden birşey istemiyorum
Sadece mutlu olman bana yeter
Sen benden uzaklarda olsanda
Aramızdaki tüm mesafelere inat
Bu kara sevdamı unutma olurmu

Allahın huzurunda sana şeref
Namus sözü veriyorum sevdiğim
Eğer kalbim yanılıpta unutursa
Senden vaz geçmeye kalkarsa
Sensiz atan bu kalbimi söküp

Senin için bin parçaya bölerim
Herşeyi anladım anlamasınada
Bir türlü sensizliği anlayamadım
Senin yokluğunda gündüzler bile
Geceler gibi geliyor gözlerime

Çık gel artık sevdiğim ne olur çık gel
Bu ömrüm sensiz geçip gitmeden
Hergün biraz daha tükenmeden
İçimdeki yangınlarım sönmeden
Ne olur çık gel artık sevdiğim çık gel
Kalbimin kapıları sana kapanmadan
Ne olur çık gel artık sevdiğim çık gel artık.

Ufuk GÜNEY