Dünya malı yalan, kanma rengine,
Bugün sende olan, yarın eldedir.
Bakıp da aldanma zengin dengine,
Sultanların tacı şimdi yeldedir,
Her fani yolcu bir son seferdedir.

Karun olsan bile mülkün neyleye?
Toprak yutacaktır altını, pulu.
Gerek var mı boş itibar eyleye?
Hakk’ın karşısında herkes bir kulu,
Unutma ey gönül, o doğru yolu.

Paran olsa da olmasa da yaşarsın
Elinde ki imkanlara göre taşarsın
Huzurun o derin sırrını çözünce
Ne kadar zengin olursan ol
Küçük şeylerle Mutlu olmaya başlarsın.

Biriktirir insan bitmez hırsıyla,
Gözünü doyurmaz koca bir cihan.
Ölüm gelip çatar acı sırrıyla,
Biter o saltanat, durur o zaman,
Elden kayıp gider en tatlı canan.

Asıl mülk sahibi yüce Yaradan,
Bizler bu kapıda birer muhtacız.
Çıkar şu dünya sevgisini aradan,
İmanla olunca başlarda tacız,
Şükür deryasında dosta muhtacız.

Huzurun o derin sırrını çözünce,
Gönül kapısını aralar insan.
Dünya hırslarını kalpten süzünce,
Gözünde küçülür koca bir cihan,
Şükürle şenlenir o tatlı lisan...

Ufuk Güney