Uyan ey ümmet-i Muhammed uyan,
Ufuktan doğuyor o nurlu şafak.
Kalmasın dünyada acıyı duyan,
Zulmetin perdesini yırtacak bu hak,
Müminin alnı ak, geleceği pak.

Kudüs’ün gözyaşı dinsin bu gece,
Gaza’da yankılansın zafer sesleri.
Kardeşlik bağıdır en ulu hece,
Birleştirsin İslam tüm nefesleri,
Kırılsın tağutun sahte esleri.

Aynı safta dursun siyahla beyaz,
Arap, Türk, Acem, Kürt ayrılmasın hiç.
Yürekten yükselsin tek bir o niyaz,
Vahdet şerbetini gel hep beraber iç,
Birlikte aşılır her sarp, ulu geç.

Selahaddinlerin o şanlı ruhu,
Yeniden canlansın asil sinede.
Defedip içten o sinsi güruhu,
Yürüsün bu ümmet her bir senede,
Kabe’nin kalbinde, o mukaddes beldede.

Kürt ile Türk kardeştir, et tırnak gibi,
Aynı kıbleye döner hep yüzümüz.
Alevi Sünni bir, ulu hak gibi,
Aynı mukaddes kitaptır sözümüz,
İslam’ın nuruyla parlar özümüz.

Ayrılık fitnesi düşman oyunudur,
Irkçılık pususu kalpleri böler.
Hepimiz Adem’in asil soyudur,
Birlikte hıçkırır, birlikte güler,
Mümin olan canlar vahdeti diler.

Kerbela sızısı hepimizin derdi,
Hz. Ali bizim, Ömer de bizim.
Yaradan bu yurda bir rahmet verdi,
Gönülden gönüle çizildi izim,
Kardeşi kardeşe bağlar bu dizim.

Uyan ey ümmet-i Muhammed uyan,
Selahaddin gibi ayağa doğrul!
Tek bir vücut olsun acıyı duyan,
Allah’ın aşkıyla yeniden yoğrul,
Kardeşlik sancağı altında doğrul!.

İslam’ın sancağı dalgalanırken,
Yeryüzü yeniden nûra boyanır.
Karanlık geceler sona ererken,
Gaflete dalanlar Hak’la uyanır,
Müminler o ulu bende dayanır.

Üstünde parıldar o şanlı hilal,
Lailaheillallah yazar özünde.
O’nun gölgesinde bitiyor melal,
Yalana yer yoktur hakkın sözünde,
Adalet can bulur yurdun yüzünde.

Mekke’den fışkıran o kutlu rüzgâr,
Çağları aşarak bize ulaştı.
Bu mukaddes sancak bize yadigâr,
Nice alp erenler bu yolda coştu,
Şehadet şerbeti içmeye koştu.

Açın kapıları, geliyor ordu,
Sancağın altında birleşti ümmet.
Yaradan korusun aziz bu yurdu,
Yıkılsın zalimler, tükensin zulmet,
Cihana yayılsın ulu bir rahmet...

Ufuk Güney