Şiirin altında duruyorum
saçlarımda fesleğen kokusu
kimseye söylenmemiş sözcük
son mısranın susuzluğuyum
genzim dumanlı
kirpiklerim kadınca ıslak

bir ateşin küllenmezliğiyim
Tanrı pay ediyor rüyaları
kosmos keman sesini yudumluyor
gürültüsü kesilsin dünyanın
her an doğabilirim

anlıyor musun beni
birazdan
göğsünde yeni bir öykü
birazdan
elma şekeri sevincinde çocuğun elleri

önce
kalbinin en sevgili yeri efsunlanmalı
orada acı
yaralı kırlangıçlar
orada kırbaçlanan mevsimler
son kez bak bin yıllık mecalsiz haline
cennetin kapısına bırakılmalı
arafta bekleyen kader

hayal ettiğin deniz, unuttuğun yerde
martılar elini tutar birazdan

birazdan sözün olacak
düşün sustuğu yerden başlayacaksın konuşmaya

fısıltıların dua gürültüsü
iç çekerek şafağı bekleyen tutku
kainatı aydınlatan sevdalı bir ateş
en kızıl deniz feneri
dibine indiğimde gördüm baharın rengini


bembeyaz çığlıklarıyla cemre
birazdan



uzak ülkemin ıssız yollarından
tüm boşlukları
yalnızlıkları
ağıtların haykıramayan çaresizliklerini
topladım
yaşlı bir ıhlamur ağacına asdım
herşeyi unuttum

tek şey kaldı bildiğim
bitimsiz senfoni
yürekte
yürekte en güzel melodi
sevda
neleri değiştirir
ben inanıyorum
sana


senin derinlerine
en maviye karışan anlam
öpmek istediğim dudakların
bütün bilinmez zamanlarım
özenerek baktıgım yüzün

düşlerini gelin ediyor gece
sisten arınmış masal yuvaları
jilet kesiği kimsesizlik
lav çiçekleri ve özlem
teşekkürler aşka
esmer toplumun ılık yarasını onarınca
ıslık ıslığa yıldızlar ve ay
senin
nefesinde toplanmış
duydum

ordaydım...