Güneş doğmuyor,
Karanlık çökmüş her tarafa...
Zifiri karanlık...
İblisliğe gizlenmiş insanlar peşimde!
Kaçıyorum.
Yardım eden yok.

Güneş doğmuyor,
Karanlık göçmüş bu diyarlara.
Yalnızlık öldürüyor içten içe.
Aşkı sahiplenmiş bazıları,
Bizim diye...
Aşk herkesin diye bağırmak istiyorum!
Ama bağıramıyorum.

Güneş doğmuyor,
Zifiri karanlık kaplamış her yerleri.
Her tarafta insan cesetleri,yaralılar
Karanlığın savaşı bu.
Güneş doğmuyor!
İğneler batıyor her tarafıma.
Yalnızlığı tüttürüyorum şiirlerimde,
Yalnız-lığı.

Güneş doğmuyor,
Karanlık işgal etmiş dünyayı.
Martılar uçamıyor.
İnsanların bir kanadı kırık.
Her taraf soğuk.
Işık yok,her taraf karanlık.
Ölüm kol geziyor yanımızda.
Hatta önümüzde bitiyor.

Güneş doğmuyor,
Karanlığın hapsin’deyiz,
Tutsağız!
İnsanlık ölüyor!
Kurtulan var mı?
Yok,insanlık öldü.
Öldürdüler!
Yenik düştük yalnızlığımıza.



"İnsanlık öldü,
Yitik düşlerle..."

- Barış Özdemir