" Ömür merdiveninde kaçıncı basamaktır aşk bilemem,
Kaç sayfadan ibarettir yazgısı "

...


Tüm bir tabiatı solduran hazana andolsun ki,
Bulutları dahi doldursa hüznüm,
Arş-ı aladan arzın kadim çatlaklarına kadar bile sızsa,
Bir daha asla senin ormanlarına yağmayacak,
Yeşeren talihini, kararmış bahtımla karartmayacağım.

Münevver çehreni saran nur, şavkında karanlığı da boğsun,
Öyle bir ışık yükselsin ki göğe,
Bu güneşin ikinci kez doğuşu olsun.
Aşkın ziyası sedeften teninde ışıldasın.

Kalbinin ve gözlerinin safiyetinde dirilen ruhum,
Yokluğunun kederli yazgısında, beni “hasretine” hapsetti.
Hasretinden sönen yüreğim, sonbaharın yağmurlarına aç,
Öyle bir ceset bıraktın ki ardında, içten bir “dua’na” muhtaç.

Elveda ahu gözlüm,
Sonsuza dek elveda sana!
Elveda.



...



Z.Terzioğlu/28EYLÜL2012