Kendimi Allaha bıraktığımdan beri
Aşkı özlüyorum ey ruh
Bağışla beni



Mermer taşlar üstüne yazardık adımızı
Kurşungeçirmez sözler uyurken içimizde
Dilimiz paslı bir nehirden geçerdi
İçerdik zehri tasvirsiz her gün
Işık görmez odalarda
Su diye ağladığımız gök susardı
Yandığımızı bilmezdi kimseler
Hepi topu bir zulüm ederdik





Tahta gemiler çürüyor beynimin haresinde
Rahlemde elleri kanayan melekler ağlak
Su sesinde yücelir kurumuş ağzım
Ağaç ve insan denk mi soruyorum
Beton şehrin yüzünde dağılan bu kalbi
Kurtlanmış nehirden topluyor iman
Aşk ölüm dalgası sevdiğim
Yelkensizim batık gemiler gibi
Cennetten kovulan yalnız bizdik mi




Küçük ağaçlar eylül taşıyor yüzümüze
Elma kokulu kanatlar rüzgâr çalarken içimizden
Eylül bir ölümdür çoğu zaman
Ve ömürde usanırmış yaşarken öbür bir zaman
Kanıyor bileklerim ağız boşluğumdan
Tut yüreğimi dudaklarımdan tut nihan
Yoksa tufana kurban olacağım inan



Gökyüzüne bir bulut çiziyorum
Bir’i var gibi gibi
Yüzünü kaybediyorum sisli renkler içinde
Aşkın hu sesi sen mi
Ölümsüzlüğü içtiğim
Hak için

ki



Şimdi g/öksüzüm misli



...