Biliyormusun yar
Sen benim anlattıkça
Her defasında yarım kaldığım
Yüreğimde derin izler bırakan
Anlatamadığım tek sevdamsın

Seni tarif etmeye hiç bir söz
Hiç bir kelime inan yetmiyor
Bu bende ki derin sevdan
Beni hergün biraz dağa öldürüyor

Biliyorum sana dön demeye
Seni seviyorum demeye
Hiç yüzüm kalmadı artık
Ama şunu çok iyibilmeni isterim
Senin yokluğunda her saniye
Bursa şehri bana ağlıyor can

Şimdi bu vakitlerde nerdesin
Hangi şerefsiz kollardasın
Bilmiyorum ama
Bildiğim bir gerçek var ki
Yokluğunda hayatın
Hiç bir tadı çıkmıyor can

Kör olasıca zalim kader
Seni benden aldığı
O kara günden beri
Bursanın kaldırımları
Sokakta oyun oynayan
Masum çocuklar bile
Yalnızca bana ağlıyor can

Bu kahrolasıca şehir
Sensiz geçen hergün
Azar azar hiç acımadan
Canımı canımdan alıyor
Sanki yeryüzünde ki
Bütün dertleri
Üzerime salıyor can

Neyi yaşarsam yaşayım
Nekadar çılgınlıklar
Yapsamda
Seni unutabilmek için
Olmuyor yapamıyorum can

Sensizlik bir çığ gibi
Üzerime yıkılıyor
Acılarla kavrulduğum
Bu kahrolasıca şehir
Beni benden alıyor can

Aklımı yitirmişcesine
Birlikteyken gezdiğimiz
Parkları caddeler sokakları
Durmadan geziyorum
Bir çocuk gibi ağlıyorum
Yaşadığımız anılarımızı
Her defasında hatırladıkça

Yokluğun bir cehennem
Yokluğun bir kıyamet gibi
Durmadan üzerime geliyor
Bu yaşadığım Bursa şehri
Önce seni benden aldı
Sonrada ömrümü çaldı can

Artık kaçıyorum herşeyden
Çevremde tanıdığım
Tanımadığım kimler varsa
Gördüğüm bütün İnsanlar
Beni deli sanıyorlar
Sayende Bursa şehri
Yalnızca bana ağlıyor can...

Ufuk GÜNEY