her seher vakti rüyalarımda çocuklar boy gösterir,
mavi ve özgür çocuklar...

her biri kendi düşünde oyun oynar
kendi düşünde bir kent kurarlar
sınırların olmadığı bir kent,
sınırların kalktığı çocuklar görürüm,
ellerinde uçurtmalar,
gözlerinde tebbessüm hiç eksik olmaz..

her seher vakti düşlerime girer çocuklar,
kırmızı bir ölüm olur gözlerim,
içinden
zamansız bir hüzün akar
yeryüzü kandan ıslak bir örtü olur
ve bütün umutlar henüz yeşermeden mermi olup düşer,
eşelenir toprağın altına...

her sabah kurak bir coğrafyanın bozkırı olur boğazım,
düğümlenir hıçkırıklarım,
her yitttip giden bir masum çocuğun ardından..
oysa;
her sabah yeni bir sevgiyi arar düşlerim,
oyunların ve uçurtmaların kandan kırmızıya boyanmadığı
herkesin özgür yaşadığı mavi düşler....


sizi çok seviyorum yarınlarımızın umudu olan çocuklar..
elbet bir gün kirlenen ve kanlanan özgür düşlerimiz yerini yeşeren umutlara terkedecektir...