Arasına kurşunlar, dökülmüş duvar gibi,
Örülmeyi bilseydik, kim ederdi ihanet,
Mayınlarla dolmazdı, güzel yurdumun dibi,
Zarar ziyan görmezdi, bin yıllık bu emenet.

Kardeşlik ağacını, sulamayı unuttuk,
Fidanları öldürdük, goncaları kuruttuk,
Yanlış kılavuz seçip, yanlış yolları tuttuk,
Terörün kanlı yüzü, peyda oldu nihayet.

Tek bir vatan ruhunun, mayası çalınmadı,
Tek bir devlet sözünün, özünde kalınmadı,
Hepimizin suçu var, hiç kimse alınmadı,
Geliyorum dedi ve geldi bunca rezalet.

Kavramlar karışınca, kargaşalar başlarken,
Taşları bağlayanlar, köpekleri boşlarken,
Eli kanlı katiller, yürekleri haşlarken,
Bizler kandil kutladık, kandil’dendi felaket.

Milliyetçi geçindik, oysa tarihe taptık,
Müslümanız diyerek, dine de hile kattık,
Hakkını veremeden, oruçsuz bayram yaptık,
Terörden kaçamayız, bu olunca ibadet.

Sırtlarınız pektirde, karınlarınız tok mu?
Endişeniz, kaygınız, dünkünden daha çok mu?
Öyleyse sordunuz mu, benimde peyım yok mu?
Sorgulayın siz sizi, hakkınız mı şikayet?

Matemlere bürünüp, karaları giyerek,
Şehitlere ağlayıp, yaralıya siyerek,
Hiç kimse sıyrılamaz, ben masumum diyerek,
Hepimizin suçudur, ortaklaşa cinayet.

21.08.2012...Mustafa Yaralı