33 kurşunu anımsadım ve korkunç çığlıkları...
Diyarbakır yıllardan beri hata çağlardan beri hep kanlıdır çünkü düşmanı çoktur! düşman ki hem içinde hem de dışından çıkar. Tarihi dokusu "dünyannın 7.8.9 veya bilmem kaçıncı harikası olmalıydı fakat üstüne düşeni yoktur, itilmiştir, unutulmuş ve ötekiileştirilmiştir.

Aslında Diyarbakır bir dünya kültürel merkezidir ve dört dindaşlarına yuvadır, kozmopolit, antik bir kenttir. Diyarbakır tüm konumuyla batıda olsaydı böyle harabe, çorak bırakılır mıydı? sanmam ama gel gelelim kaderine; kaderi ki burada yaşayan halkın kaderi gibi hep karadır.


"Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu!
He canım...
Çiçekdağı kıtlık, kıran,
Gül açmaz, çağla dökmez.
Vurur alnım şakına
Vurur çakmaktaşı kayalarıyla
Küfrünü, Medetsiz, Munzur.
Şahmurat Suyu kan akar
Ve ben şairim. " Ahmed Arif,

bu vesileyle rahmetle anıyorum Değerli Şairimizi, Ozan ağabeyimizi Ahmed'i

Teşekkürler şair

Kaçırmışım bu şiiri.

Resmiyet dediğin nedir ki şair. Tarihte bir kâğıda bakar. Ardından dala budağa ve ağaca. Ve bir ormana bakar. İçinde hepimizin kardeşçe yaşadığı. Suçlu ne ardıç ağacı ne meşe. Suçlu avcı. Kuruttuğu için yağmurları.
Ki o hep merhametten yağardı.