Bir zamanlar sevgiyle ektiğimiz çiçekler,
Açmaz oldu bir daha, uzanıp deremedim.
Yıldızların altında tuttuğumuz dilekler,
Kayboldular mazide, izini süremedim.

Gök yüzünde bulutlar kızıla dönüşürken,
İçimde yangın başlar avuçlarım üşürken.
Martılar çığlık çığlık halime gülüşürken,
Gözlerinin rengini, son defa göremedim.

Başka kimse giremez gönlümdeki saraya.
Derman olsun istemem yadeller bu yaraya.
Sıra dağlar gizlice çekilmişken araya,
Kader deyip geçemem, sırrına eremedim.

Gözlerimin bebeği, ışıkların ahengi,
Aklımın sürgün yeri, ruhumun saklı rengi...
Vuslatın bedeli mi gurbet denen nirengi?
İkrar verip sılanın, yoluna giremedim.

Çektiğim bunca çile, dertlerin darasıymış,
Saçının leyli değil, bahtımın karasıymış.
Bana hep yazı gelen, feleğin turasıymış,
Sarılıp da yüzümü, yüzüne süremedim.

Erol URAZ 12.07.2012 Kırklareli