Duvar/…



Duvarın mırıldanışı…

Saat ıssızlığı on geçe /…



-Yıldızların memleketi olmazmış dediler bana

-Ha birde alkolikler kafayı bulunca ilk önce ay’a bakarmış…

(gel de gülme)



Duvar, yüksek sesle konuşur yalnızlığıyla

Maksat ses olsun uykusu dağılsın…



Bir kamyon dolusu düş gelse şimdi yanı başıma

İlkin aklıma mendilci çocuklar düşer

Ellerimde taze ekmek kokusu

Azcık ta siyah zeytin

Biliyorum üşüyen elleri bir mum ağacına döner



-Sokağa çıkma yasağından anlamaz güvercinler dediler bana

-Nankör kediler şu çöp tenekelerinden ne isterler…

(gel de çıldırma)



Duvar, kısık sesle konuşur dudaklarıyla

Maksat söz olsun dili çatallaşmasın…



Sabah olunca ilk serçe sesi dolar içime

Balkondaki saksılara sızı düşer

Kapı zili çalar sevincim karışır kalabalığa

Burnumda badana kokusu

Azcıkta kâgir

Biliyorum küflüğüm karanfile döner…





Tiyatro/…





Duvarın hıçkırığı…

Saat sabaha daha çok var/…



Duvar sessizce konuşur misafiriyle

-Hiç saçlarını tarayan oldu mu senin?

-Ha ha ha ha , çoookkk…

-Her gün biri taradı saçlarımı

-Romeo, Juliet, Kral Lear,Hamlet…

(Bu cevapla vurulur duvar)



Gecenin ıssızlığında beni üzmeye mi geldin

Üzme beni bak köşede kâğıda sarılmış kırmızı bir lale var

Az önce düş yüklü bir kamyon getirmişti

Şu var ya düdüğü boynunda duran pil yiyen oyuncak tren

Kurşun askerimi ezip geçti



-Tiyatro laf cambazlığını alır duvardan

Ve duvara der ki;



-Sanıyor musun ki sen olmadan ben olurum…

-Unutma, ben dünyaya seninle çekilen bir perdeyim…





Duvar/Tiyatro:



Sürç-i lisan ettiysek affola…



kızılcan