kulağımda öksüz bir üveyik ağıtı
yankılandıkça
dilimi kesiyor dişlerim
akdeniz’de abus bir dalga gibi
kayalara çarpıp
bir avuç kum gibi dağılıyorum
diyordun ya
gelirim
gel şimdi
bir dalganın önünden topla beni



ve ben
şimdi sensiz
kaderine terk edilmiş
marazlı bir yılkı atı
koştukça özgürlüğe
ya kör geceler parçalar yüreğimi
ya kar beyazı uyutur bedenimi
kısacası
sevgilim
dudaklarına sakız yapışmış bir serçe gibi
çırpındıkça boğuluyorum
gel şimdi
dudaklarına sür beni



say ki gelmedin
gözlerim gündüzünü yitirmiş gibi
yanar geceye değerken
bende hasarlı bir deprem telaşı
acının köründe uyanırım sabahları
hangi zamana uzansam
aysız bir geceye uydu olurum



gel ki
yıldızları saklayan gökyüzü gibi
gecene sakla beni
kirpiklerinin gölgesinde uyanayım




her şeyi unuttum
dünden
bir tek sevda kaldı aklımda